En dan, op een dag, is het crisis! Moeder is ’s nachts opgestaan en het verzorgingshuis uitgelopen. Ze      
moet vader ophalen op het station. Vader leeft niet meer. Ze loopt een eindje maar is zo slecht ter been dat ze valt. Een voorbijganger helpt haar overeind en zorgt dat ze weer in het verzorgingshuis terecht komt. Gelukkig heeft ze niet zo lang gelegen, ze is niet onderkoeld en heeft geen noemenswaardig lichamelijk letsel overgehouden.
Na deze eerste uitstap in verwarring volgen er dagelijks één of meer ontsnappingen of pogingen daartoe. Het is een “open” instelling waar ze woont dus ze kan zo weg. Ze weet echter niet meer waar ze is dan of ze valt. Een gevaar voor zichzelf. Met veel medicatie wordt ze wat rustiger.

Verwijzing
Toch zit ik 11 dagen na die ene dag met mijn moeder bij de huisarts voor een verwijzing voor spoedopvang. Veel te snel! Een emotionele dag. Na alle fysieke beperkingen door reuma en PSP (een vorm van Parkinson) nu nog de geestelijke beperkingen die het noodzakelijk maken om haar vertrouwde omgeving te verlaten. Heftig. Moeder is helder vandaag, ze snapt  wel dat mensen zich zorgen om haar maken maar vindt het zelf allemaal niet zo nodig. Mijn hart breekt om de eens zo sterke vrouw die nu zo kwetsbaar is. Ze stapt meer en meer in een eigen wereld. Helaas ook een wereld vol angst en zorgen. Is het een ontsnapping aan de realiteit? Wie zal het zeggen.

Waarom-duiveltje
Op zo’n dag steekt soms het “waarom-duiveltje” even de kop op. Die vraag is niet relevant en levert niets op. De emoties erkennen en er laten zijn, dat is belangrijk. Ik merk dat mijn oude patronen , overtuigingen en angsten weer de kop op steken. Emoties zijn lastig, emoties zijn slecht, emoties moet je wegslikken, emoties maken je kwetsbaar, emoties maken je zwak, emoties belemmeren je, werk en verplichtingen gaan voor emoties etc. Voor de meeste mensen klinkt dit waarschijnlijk niet onbekend. Met dieptetransformatie kan ik dit alles transformeren en voel ik me aan het eind van de dag weer een stuk lichter. Wat fantastisch dat die tool er is!

Emoties
Emoties zijn er niet voor niets. Een uitlaatklep. Emoties aanvaarden en  erkennen is belangrijk. Dat voorkomt opkroppen of je laten meeslepen… Emoties zijn menselijk en maken je niet sterk of zwak. Het zijn de oordelen die wij hebben over emoties die problemen geven. Negeren, opkroppen, mee laten slepen (slachtofferschap) leidt tot fysieke en geestelijke belasting en kan tot overbelasting leiden. Gevolgen zijn stress, fysieke pijn, onbalans etc.

Mijn demente moeder heeft me een waardevolle les geleerd. Ik kon niet anders dan mijn emoties laten gaan. Op bewust niveau vond ik dat oké. Onbewust veroordeelde ik echter mijn emoties waardoor ik mezelf uitputte. Een goede wandeling en luisteren naar mezelf maakte me   bewust van mijn belemmeringen ten aanzien van - in dit geval - mijn verdriet. Dankjewel moeder! Ik kan je pijn niet verzachten, ik kan wel doen wat in mijn vermogen ligt. Het proces kan ik niet veranderen of terugdraaien. Wel kan ik van mijn moeder leren, ook nu of juist nu! En gek als het mag lijken: WOW!