De laatste maanden zijn voor mij haast onbeschrijflijk geweest. Het was ook opvallend stil met bloggen en nieuwsbrieven. Kennelijk was mijn binnenwereld teveel in beweging om het naar buiten toe te kunnen brengen. Wat is er dan veranderd?

Het begon met de afspraken tussen mijn werkgever en mij om uit elkaar te gaan. Het moment dat ik besefte dat de tijd was aangebroken om een andere weg te gaan, zong alles in mij. De puzzel viel op z’n plaats! Na dat moment kwamen er enkele weken van verwondering en aanpassing. Ik schrok terug voor de wereld aan mogelijkheden die er ineens voor me open lag.  Een soort van vermoeidheid overspoelde me. Ik heb er maar even de ruimte voor genomen.

Vervolgens ging ik met vriendin en collega Transformatiecoach een midweek “de hei op”. Dat werd me een weekje vol diepgang en gelukkig ook ontspanning. We hebben enorm veel getransformeerd die week, mooie channellings gedaan en nieuwe inspiratie en ideeën gekregen. Terug in de echte wereld was het merkbaar nodig tijd en rust te nemen om alle veranderingen weer te integreren. De focus bleef dus naar binnen.

De echte wereld ging gewoon door en ineens zagen mijn gezin en ik ons geconfronteerd met niets minder dan een crisis. Ineens kwam “de mogelijkheid van ontucht” heel dichtbij en in onze wereld. Iets wat meestal “ver weg gebeurt”. Mijn hele wereldbeeld schudde op haar grondvesten. Niet zozeer dat ik me er niet van bewust ben dat zoiets gebeurd. Het is meer dat ik me met een realiteit geconfronteerd voelde die niet te bevatten is. Bovendien betreft het iemand die je kent, waarin je vertrouwen stelt. Inmiddels is dat enkele weken geleden en heb ik deze situatie kunnen aanvaarden als realiteit. Oordelen wil ik niet en kan ik ook niet. Het is zoals het is.

Ondertussen ging het proces van transformatie die in de midweek op de hei was begonnen nog gewoon door. Nou ja, gewoon. De realiteit ging verschuiven. Wat is realiteit? In nieuwe dagen samen met mijn collega, kwam het inzicht dat we onze eigen realiteit creëren. Het inzicht is leuk maar het ervaren? Dat valt nog niet mee. Want wat is dan wel realiteit, waarheid? Als ik mijn eigen realiteit heb gecreëerd, wat heb ik mezelf dan aangedaan? Dat is toch onmogelijk? Kan ik daar verantwoordelijkheid voor nemen? Wil ik dat wel? Vragen, vragen, vragen…

Dit alles leidde tot een enorme botsing met mijn ego, mijn denken. Zelfs zo erg dat het leek alsof ik weer even puber was en me machteloos voelde. Bizar, maar toch. Gelukkig was ik bij machte om zelf hierin aan te pakken en tot inzicht te komen. Juist door het conflict tussen “mijn nieuwe ik” en mijn ego besefte ik, ervaarde ik ten volle, dat ik echt mijn eigen werkelijkheid creëerde. Dat betekent dus dat mijn ego, mijn denken, mij heel erg kan beïnvloeden als ik dat toe laat.

Nu dus de keuze om voor een nieuwe realiteit te kiezen. Wat dat dan is? Leven vanuit mijn essentie, vanuit mijn gevoel. Het is totaal nieuw voor me en moeilijk te beschrijven. Ongetwijfeld volgt hierover een nieuwe tekst…