Kennelijk uitzichtloos…. De situatie waarin ik me bevind. Het lijkt wel of ik in een kringetje blijf rondlopen en dat bevalt me helemaal niet. Frustratie en boosheid steken de kop op. Zo hard gewerkt aan mijn ontwikkeling en me bevrijd voelen… en toch ook niet.

Sta ik vanmorgen lekker onder de douche en dan steekt de boosheid ineens weer de kop op, zomaar midden in mijn weekend. Ongewenst! Ik blijf er even in hangen, de ontevredenheid over mijn werk(gever). Een half uur later realiseer ik me dat dit niet past bij “mijn nieuwe ik”. Wist ik al natuurlijk MAAR toch…

Dan vanuit mijn nieuwe blik… bij het oude blijven, houdt mij en houdt anderen tegen. Ik heb enorm veel geleerd over mezelf de laatste jaren, onder andere bij mij werkgever. Ook daar werd ik steeds weer geconfronteerd met mijn eigen patronen, overtuigingen en angsten. In combinatie met mijn ontwikkeling en de workshops, cursussen en opleidingen die ik volgde, kon ik groeien. Vanuit alle relaties leren dus, van familie, vrienden, trainers, studiegenoten en op het werk.  Alleen voelde het alsof ik binnen het werk het minste invloed had. Vanuit mijn nieuwe blik is dat onterecht.

Invloed heb ik op mezelf. Als ik mijn manier van omgaan met de situatie verander, verandert alles. Dat weet ik, alleen is het soms moeilijk om toe te passen. Verstrikt in mijn denken en gevoeligheden. Op mijn werk zijn fouten gemaakt, ik heb ook fouten gemaakt… De collega’s waar ik veel mee heb gewerkt of nog mee werk, spiegelen een stukje van mezelf. Dat is de invloed die ik heb, ik kan er iets mee doen, ervan leren.

Hopelijk kan ik nu uit het kringetje stappen. Vergeven wat fout is gegaan, bedanken voor alles wat ik heb geleerd en ja, in liefde omarmen. Dat heb ik gedaan. Hoe het verder gaat? Tja, de toekomst zal het leren! Het heeft me steeds verder gebracht, mezelf en anderen bedanken, vergeven en in liefde omarmen. Vol vertouwen en liefde ga ik verder op mijn pad!