De oordelen en veroordelingen vliegen me soms om de oren, in mijn omgeving en in de media. Dat is hoe
we met elkaar omgaan, elkaar in hokjes duwen. Ja toch?!
Veroordelen
De laatste tijd verbaas ik me er weer over hoe gemakkelijk het is om over anderen te oordelen. Met “the voice of Holland” afgelopen vrijdag dacht ik: “hier ga ik over schrijven”. Een opvallend voorbeeld is natuurlijk Paul Turner, over hem vliegen de meest bizarre en ongenuanceerde oordelen rond, bijvoorbeeld over twitter. Niet alleen over zijn zingen, waar het programma toch over gaat, maar over zijn hele persoon. En hoe verschillend die oordelen ook zijn van zeer positief tot zwaar negatief.
In het dagelijks leven gaat het natuurlijk niet anders. Over collega’s, kennissen, familie, vrienden, nieuwe ontmoetingen etc. wordt ook steeds geoordeeld en vaak ook veroordeeld. Wat zeggen deze oordelen nu eigenlijk?
Oordeelloos
Bij mijn eerste coachingopleiding was ongeveer het eerste wat ik leerde “een coach moet oordeelloos zijn naar de client”. Is dat mogelijk? Is dat menselijk? Eerlijk gezegd, denk ik niet dat het mogelijk is of alleen voor de verlichte geesten onder ons. Alles wat ik inmiddels heb geleerd en zelf heb ervaren, heeft als kern dat ieder mens zijn of haar eigen werkelijkheid schept en heeft. Dus alles wat je ziet, wordt als het ware gekleurd door je eigen bril. Deze “bril” wordt weer gekleurd door alles wat je ervaren en geleerd hebt vanaf je geboorte (of al tijdens de zwangerschap zelfs). Conclusie: “wat je zegt, ben je zelf”.
Bewust oordelen
Als het klopt “wat je zegt, ben je zelf”, dan betekent het dus dat alle oordelen die je over een ander hebt meer over jezelf zeggen dan over die ander. Als je dat weet, is het de moeite waard om eens heel bewust naar je oordelen te kijken en dus naar jezelf. Een mooie kans om iets van jezelf te leren! En te groeien?!
Compassie
Oordeelloos zijn, is niet of nauwelijks mogelijk. Bewust zijn van je oordelen is belangrijk omdat je daarmee over jezelf kunt leren. Mooi is het zeker als je compassie (mededogen) kunt hebben, voor anderen maar zeker ook voor jezelf. Je hoeft een ander dan niet onnodig te kwetsen met je oordeel en ook jezelf niet. Geef anderen en jezelf de ruimte. En als je oordeel gedeeld mag worden: zeg dan wat je ziet en vanuit jezelf, dat geeft ruimte. En Paul Turner van tvoh, mij maakt hij blij! Wat roept hij bij jou op?
