Een bezoek aan mijn moeder vandaag maakte liet mij zien hoe het is om gevangen te zijn. Gevangen in je eigen lijf, gevangen in je eigen leven. O, zo graag wil ik haar uit haar gevangenis bevrijden. Haar leiden naar een uitweg, de laatste uitweg in dit leven.

De laatste maanden zijn voor mij haast onbeschrijflijk geweest. Het was ook opvallend stil met bloggen en nieuwsbrieven. Kennelijk was mijn binnenwereld teveel in beweging om het naar buiten toe te kunnen brengen. Wat is er dan veranderd?