‘Er was eens een’…Ja, wat was er?
Wie is er niet opgegroeid met de wonderlijke wereld van sprookjes? Het mooie van sprookjes en andere verhalen is dat u er emoties in kunt verwerken, die uw kind leert herkennen en benoemen. Ook alledaagse verhalen brengen uw kind gedragsregels bij die u belangrijk vindt in de omgang met elkaar. Verhalen vertellen is plezierig. Het stimuleert de fantasie. Het belangrijkste is dat u meer tijd samen doorbrengt en daarmee de relatie met uw kind verstevigd.
Kent u die ochtendrituelen van tegenstribbelende kinderen die hun eigen ‘morgen’ tempo hebben die niet overeenkomen met de uwe? Dat het daardoor iedere dag een strijd is? Het ligt er natuurlijk aan wat er precies speelt. In dit soort situaties krijgen emoties de overhand. Belangrijk is om het tij te keren. U kunt het gevoel erkennen, luisteren, uw kind troosten, er mee in gesprek gaan of samen iets doen. Hierdoor voelt uw kind zich gezien en vaak al snel gelukkiger. Omdat u betekenisvol kunt zijn voor uw kind, krijgt u een sterkere band met uw kind.
Zodra u een jongere aanspreekt op gedrag wat u niet prettig vindt, ligt het aan de omstandigheden of de ander. Herkent u dit? Hoe pakt u het aan? In ieder geval kunt u beter niet boos worden. U kunt beginnen met de feiten te benoemen die u hoort of ziet. Benoem daarbij uw gevoel en geef aan dat u wilt dat het ophoudt. Daarna geeft u aan wat u wel wilt. Bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je op je mobiel bezig bent terwijl ik tegen je praat. Ik vind dat niet fijn. Het geeft me de indruk dat het je niet interesseert. Ik wil dat je de mobiel even weglegt en me aankijkt, zodat ik weet dat je luistert.’ U kunt het beste vanuit de ik-vorm praten, dan laat u de ander in zijn/haar waarde.